Pages

Thursday, November 1, 2018

"එකට එක"

පොඩ්ඩා සිය පුපුරු ගසන පිට අත ගා ගන්නට අසාර්ථක උත්සහයක් ගත්තේය. "බාප්පා" කොළු රෑන සමඟ නඩලමේ ගියේ යැයි "මල් කෑර" කෝටුවක් කැඩෙන තෙක් පිට හරහා තැළුවේය.
"බුදු තාත්තේ ආයේ යන්නැතෝ"
විලාපයට වත්ත පහල පලා කඩන්නට ගොස් සිටි අම්මා නොඑන්නට පොඩ්ඩේගේ පිට මේ තරමින් වත් බේරැම් බොරුය. අම්මා හුල්ලන පොඩ්ඩේගේ පිටේ සර්ව විශාදිය තෙල් තලියක් ගා පිරිමැද්දේ
විටින් විට චීත්ත පොටෙන් නහය සහ දැසද පිසිමිනි.
"නාඬා ඉදිං කොල්ලො , මං උඹට රෑට සාඩිං ටින් එකක් ගෙනත් බත් උයලා දෙඤ්ඤං "
එහෙම පොඩ්ඩේට නාඬන ලෙස කීවද අම්මාගේ කදුළු උල්පත්වල දිය සීරාව නොසිඳි ඇති බව පොඩ්ඩෙට කදුළු තීර දැමු දැස් තුළින් පෙනිනි.

බටලන්දට පැන කපා ගත් බට ගසෙන් ⁣කොළු නඩයටම බට තුවක්කු නිශ්පාදනය කල අසහාය නිර්මාණකරුවා ගේ මුල්ලේ හොටු ද කදුළු ද එක සේ පෙරමින් හඩයි.
බූලාත්, කිටියාත් පොඩ්ඩේගේ දෙපසය.
උන් දෙදෙනාම මේ කාරණයේදී පොඩ්ඩේට පක්ෂපාතී බව පෙනේ.

කොහුකිරිල්ල ගෙඩි පතුරම් කිහිපයක්ම තවමත් පොඩ්ඩේගේ පස්ස ඉරී ගිය කලිසමේ පතුල තියෙන තිබෙන සාක්කුවක  තිබේ.
සෙනසුරාදා නිවාඩු දිනයයි.
පොඩ්ඩේගේ සිය අසල්වැසි කොළු නඩය සමඟ බටතුවක්කු වලින් සන්නද්ධව "කුරුන්ද" ආක්‍රමණය කලේ එහි ඇති දං, කීන සහ ගොරක අත්පත් කර ගැනීමේ මෙහෙයුමකටයි. සෑබැවටම එය ඔවුනගේ ඉලක්කයම නොවිය.
ගොරක ගෙඩියක බුරිය ඉවත් කොට, ඒ තුලට දැමිය යුතු අඩු වැඩිය ලෙස
ලුණු කැට,
ගම්මිරිස් ඇට , මිරිස්ගල ගාව පොල් කට්ටෙන් වසා ඇති තුනපහ ගුලියෙන් සොරා ගෙන කෙසෙල් කොලයක දැවටු තුනපහ ඩිංගිත්තට ඇඹරු  මිරිස් ද හාමු වි තිබිණි.

ගල්වල ගාව ගොරොක් ගහේ ගෙඩි පැණි රසයෙන් වැඩි බව කොළු නඩයේ කවුරුත් දැන සිටි රහසකි.
⁣පොඩ්ඩේ කොළු නඩයේ දක්ෂතම ලැක්කිකරුය .
ඇසක් වසා කුරුමාණම් අල්ලා ගසන ගල ගොරොක් ගෙඩි හත අටක් පොළවට කැන්දයි.

පොඩ්ඩේ ඇතුළු කොළු නඩය අට දෙනෙකි. මෙහි නොනිළ නායකයා පොඩ්ඩේය. සියළු දෙනාම ගමේ මහා විද්‍යාලයේ හයේ පංතියේය. පංතියේ නායකයා වු ගුණපාලද මේ ගමනට එක් වි තිබිණි.
පංතියේ වැඩ වලදී ප්‍රමුඛයා වුව ද මෙවැනි කටයුතු වල දී ඔහු සුට්ටා තරම්වත් දක්ෂ නැත. කම්බි වැටෙන් පනින විට පොඩ්ඩේ උදව් නොකරන්නට ගුණපාලගේ කමිසයෙන් කොටසක් කම්බියේ රැදෙනු නිසැකය.

පොඩ්⁣ඩේගේ මව සිරීයාවතීය. ඇය නමේ පරිද්දෙන්ම සිරීයාවන්තය.  පිනිජම්බුවක් බදු කම්මුලේ පැනෙන වල, නල දත් සිනහවට ආලෝකයක් විය.
අවාසනාවකට ඈ පෙම් බැඳි සිත්තර ගුරුන්නාන්සේට ඇයගේ නෑ සනුහරය අවලාද පිළිකුල් කඩු හෙල්ල අමෝරා ගත්තේ ඔහු හිනකුලයක වු නිසාය.
බුදු මැදුරේ ඇති මාර පරාදය චිත්‍රයේ  වු රතී දුටු අයෙක් නැත.
එහෙත් ඒ චිත්‍රයේ වම් පියවුර අසලැති කළු ලපයත්, නාභිය අසල වු කළු ලපයත් සිරීයාවතිගේ දේහයේ ඇති බව ඇගේ මව් දෙමාපියන් හැරුණු ව්ට දන්නී සිරීයාවතිය පමණකි.
ඒ එසේ වුයේ කෙසේදැයි එවකට දැස් නොතිබි පිළිම පවා නොදුටුවාය.

සිත්තර ගුරුන්නාන්සේට සිය කාර්යය අවසන් කිරීමට පෙරාතුවම ගමෙන් යන්නට වුයේ සිරීයාවතිගේ නෑ සනුහරේ පංසලේ ප්‍රමුඛ දායකයන් වු බැවිනි.

ඉන් දෙමසක් ගත වන්නටත් පෙරාතුව සිරීයාවතිය සඳහා යෝජනා වු ලැම්බර්ට් හා විවිහ විමට සිදුවිය.
ලැම්බර්ට් සිරියාවතීයට වඩා දස වසක් පමණ වයස වු හැඩි දැඩියෙකු වුවද නිදියහනේදී අත දරුවෙකු බව සිරීයාවතිට පසක් විමට වැඩි කලක් නොගියේය.
එහෙත් කසාද බැද නව මසක් ඈවැමෙන් ඈ සිත්තමක රූවක් බඳු කුමරෙකු වැදුවාය.
කාගේ ආදරය ලැබුණත් සිය පියාණන්ගේ ආදරය නොලැබෙන්නේ ඇයිදැයි පොඩ්ඩේ නොදන්නකි.


චුට්ටේ සිය බඩතුරේ සඟවා ගෙන හුන් කැටපෝලය ගත්තේ, තුය්යන් දඩයමටයි.
තුය්යෝ මේ වන විට දං පඳුරු වල දං ගෙඩි කෑමට පෙරහැරේ එමිනි සිටියෝය.
චුට්ටේගේ පස්වෙනි ගල් පහර අවාසනාවන්ත තුය්යා බිම දැමිය.
කොළු නඩය ජය ගෝසා කරමින් තුය්යාද රැගෙන ගල වලට ඔබින් ඇති ගල් තලාවට වහ වහා ගියෝය.
පොඩ්ඩේට ගිනි මැලයක් ගැසිමට ඒ හැටි කාලයක් ගියේ නැත.
ඒ වන විට තුය්යා පිහාටු රහිත මස් වැදල්ලකි.
බ්ලේඩ් තලයකින් බඩ කපා අතුණු බහන් ඇඳ දමා ඒතුලට ලුණු තුණපහ ඇතුලු කලේ චුට්ටේමය.

අහෝ ඒ කුණාටුව හැමුයේ ඒ සැණින්ය.
කුරුන්දට යාබඳව ඇති රබර් වත්තේ මාටින් මුදලාලි යකෙක් ලෙස ප්‍රාදුර්භූත වුයේ තනිවම නොවේ. නොම්බර හත කට්ටියේ කිරි කපන මැගිලින් ද ඔහු සමඟමය.

"⁣මේ මොන පව්කාර හැත්තක් ද,
යකුනේ තොපිට වෙන වැඩ නැද්ද බොලව්"

මාටින් මුදලාලිගේ පා පහරින් ගිනිමැලයට ඉහලින් පලැහෙමින් වු රසමසවුළු පොදිය බැද්දට විසික්කා විය.

"දුවපියව් පර බල්ලො.......
මින් මනත මේ පැත්තට රිංගාල අහු වුණොත් තොපේ අඩු කඩන්නේ මෑ කරල් කඩන්නැහේ"

පොඩ්ඩේ ඇතුළු කොලු නඩය පා සවි මැන නොගමින් පසු ගමන් ඇරඹිය. පංතියේ ඉදිරි පෙල ගුණපාල සියල්ලන්ටම පසුපසිනි.
අහම්බෙන් පසුබැලු ගුණපාලට මැගිලින් අ⁣තින් ඇඳගෙන ගල්තලාවට එපිටින් ඇති ගල් ගුහාවට යන අරොන් මුදලාලි දැක ගත හැකිවිය.

හවස ගෙදර එමින් සිටි ලැම්බර්ට්ට මේ මහා අවනඩුව කනේ තිබ්බේ මැගිලින්ය. ඇය කිරි කැපිමට අමතරව තව තව රැකියා ගණනාවක්ම කරන්නීය.
ගමේ පිරිමින් බල ගන්වන අමෘත පානය සිල්ලරට ලබා දෙන ව්‍යාපාරය ඇයගේය.
පුසන් ලෙස අඩි ගනිමින් ඇගේ වත්තට ඇතුළුවන්නෝ යලි ඉන් පිට වන්නේ සිංහයන් ලෙස පිමි ගසිමිනි.
ඒ හැරුණු විට ගෙදර අඹුවගේ හොදි මාළු අ⁣පුල වු මාටින් මුදලාලි වගේ පිරිමින්ට මැගිලින්ගේ අප්පල්ලෙන් මුදල් ගෙවා කෑම කෑ හැකිය.
මැගිලින්ගේ ගෙදර ප්‍රාණ භුක්තියට ගත් පිරිමියෙක් නැත.

ලැම්බර්ට් මල් කෑර කෝටුව කඩා ගත්තේ මැගිලින් වල් වැදි වත්තෙනි.

පොඩ්ඩේ යලිත් පිට අත ගැවේය.
එහි පිම්බි තිබු පළු එතරම් රිදුම් නොදුන්නද හිත තුල රිදුම තවමත් පහව ගොස් නැත.
හෙමිහිට මේසයේ ලාච්චුවලට අත දමා ඔහු සෙව්වේ එයයි..

"හරි"

කදුළු අතුරින් පොඩ්ඩේගේ මුවගට සිනහවක් නැඟිණි. හේ,
පර්මා ෂාප් බ්ලේඩ් තලය කොටස් හත අටකට කඩා, එවා කලිසම් සාක්කුවේ තැන්පත් කර ගත්තේය.

ලැම්බර්ට් කුස්සියේ වංගෙඩිය මත වාඩි වි තේ එකක් බොයි.
තව ටිකකින් ඔහු නාන ලිදට යාමට තුවාය ක⁣රේ දා ගනු ඇත.
වහ වහා නාන ලිද දෙසට අඩි කැඩු පොඩ්ඩේ නාන ලිද ඉස්පල්ලේ වු පුවක් ගස් දෙකම අත ගෑවේය...
 ලැම්බර්ට්ගේ පිට අතුල්ලාගන්නේ පුවක් ගසේ කඳෙනි.
එය මැදි ඇත්තේ ලැම්බර්ට් පිට ඇතිල්ලිම නිසාමය.

නාන්නට ගිය ලැම්බර්ට් යලි ආපිට ආවේ දරුණු ලෙස පිටේ වු කැපුම් තුවාල සහිතවය.
සීරියාවතී නාහල්ලේ තෙල් කුප්පිය අවසන් වෙනතෙක්ම ගැල්ලුවද ඒ තෙල් ප්‍රමාණවත් නොවිනි.

පොඩ්ඩේ කිටියා සමඟ සිනහ වෙමින් උන්නේය...
කිටියා උගේ බසින්
" අය්යා මං ඔක්කොම දැක්කා, කමක් නෑ හොද වැඩේ,
මාමා මං බත් ඩිංගක් ඉල්ලලා කකුලේ පැටැලෙන හැමදාකම පයින් ගහනවා,
ඒ හින්දා ඔයා කරපු දේ හොඳයි.."
කිවේය....

Saturday, October 27, 2018

ඇත්ත කතාවක් (ඉතිරිය)

ඇත්ත කතාවක් (ඉතිරිය)

ඇයට යාමට අදහසක් නැත. මුව නෙතු වල ඇත්තේ කිමට බොහෝ දේ ඇති බවය.
කාර්යාලය වටා නෙතු බමවමින් ඈ  හඬ අවදි කරා.........

සර් මගේ උපන් ගම කොළඔට කිට්ටුව.
මගේ ඉස්කෝලේ  එහේ,
රංගන හම්බ වුණේ කැම්පස් එකේ දී..
අපිට ගෙවල් වලින් කැමැත්ත දුන්නේ නැත්තේ කුල ප්‍රශ්නේ හින්දා.....
පස්සේ අපි හිතුමතේට බැන්දා .
කොළඹමයි පදිංචි වුණේ..
අපේ වැඩ අපිමයි කර ගත්තේ
ගෙවල් දෙකේම අම්මලා අපේ ගෙදරට ආවේ ගියේ නෑ.......
දුවත් බලාගෙන මගේ ජොබ් එක කර ගන්න පුළුවන් වුණේ එහේ ඩේ කෙයාර් තිබ්බ හින්දා.
දුව පොඩි කාලේ ඉදන්ම වැඩිය හිටියේ පිට අය ගාව......

ඇය ශෝබරව සුසුමක් පිට කලා..
"දුවව ඉස්කෝලේට දාන්නත් ලොකු ගාණක් ගියා.......
අපි ඉස්කෝලේට ත්‍රීවිල් එකක් අර දුන්නා"
"දුවට අනෙක් අයගේ අවධානය ලොකුවට ඕන.....
ගෙදර තනියම හැදුණු හින්දා වෙන්න ඕන..
ඒ වාගේම එයා ගොඩාක් ප්‍රශ්න අහනවා..
ඉස්කෝලේ ටිචර්ට මේ දෙකම වදයක් වෙලා තිබ්බේ සතයකට දෙකක⁣ට පාරක් එයා මට එන්න කියලා මේ ගැන කියනවා..
පස්සේ දවසක් දුවට පංතියේ චු ගිහින්..
මං යනකම්ම මුල්ලකට දාලා හිටියේ,
කොහොම හරි දවසක් දුව මගෙන් ඇහැව්වා
"පද්දෝ, පදු කෙල්ල"  කියන්නේ කාටද කියලා..
අනේ සර් මං කොහොමද එවා මේ පොඩි එකාට තේරුම් කරන්නේ.......
ඊට පස්සේ දුව උදේට බඩේගාය,
කකුළ රිදෙනවා වාගේ දේවල් කියන්න පටන් ගත්තා......
පස්සේ ඉස්කෝලේ යන්නම බෑ කියලා අඬන්න පටන් ගත්තා"

රෙස්සියා සිය පිරිවර සමඟ හැල්මේ පාසලට යාබඳව ඇති ලන්දට කඩාගෙන යන්නේ අදත් ඕලු මුවෙක් හෝ ඉත්තෑවෙක් හෝ තලගොයෙක් පැමිණ නිසා විය යුතුයි.
ගුණපාල මහත්මයා හර්ෂිගේ චින්තාපර මුහුණ දිහා බැලුවේ කතාව දිගටම කරගෙන යාම සදහා අනුබලයක් ලෙස
"ඉතිං " කියමින්.....

පස්සේ මායි රංගනයි එ⁣යාගේ නෑදෑ මනෝ වෛද්‍යවරයෙක්ව හම්බ වුණා.....

හර්ෂි සඳහන් කලේ ප්‍රසිද්ධ මනෝ වෛද්‍යවරයෙක් නමක්.

"එයා අපිත් එක්ක ගොඩාක් වෙලා කතා කරා.
රංගනලාගේ අම්මටයි තාත්තටයි දෙන්නටම කෝල් කරා......."

ඩොක්ටත් පුංචි කාලේ ඉගෙන ගෙන තියෙන්නේ ගමේ ඉස්කෝලේ ,
ඒ කියන්නේ මේ ඉස්කෝලේ ......
එයා රංගනට කිව්වා ගමට ගිහින් ළමයාව ගමේ ඉස්කෝලේට දාන්න කියලා....
ඒ පාර තමා මගේ ජොබ් එකෙන් අයින් වුණේ,.........

හැමදේම තියෙන කොට අගේ නැති, නැති කොට අගේ වෙන හැටි.....
ගුණපාල මහත්යට හිතුණේ එහෙම.

පසු දින උදැසන රැස්වීමේ හුන් හුරුබුහුටි දැරිය "මිනැසි" පාසල ප්‍රතික්ෂේප කල දැරිවිය බව ගුණපාල මහතා අඳුනා ගත්තා.
මේ පාසලේ මහ ලොකු ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාවක් නෑනේ.
ඉන්න හැම ළමයවම හැම ගුරුවරයෙක්ම අදුරනවා.
රෙස්සියා පවා අදුරනවා.
ඌ එක එක ළමයට බුරන්නෙත් එක එක තාල වලට......
මියුරුට බුරන්නේ සැරට.
මියුරු ඉතිං යමි එමි රෙස්සියාගේ නගුටවත් අදිනවානේ.

දවසින් දෙකින් මිනැසිගේ විපරම්කාරී නෙතු වලට පාසලේ පරිසරය හුරු වුණා.
දවසක් මිනැසි සහ යාළුවෝ ලොකු වැඩක්..
සමණල දඟයන්ට ගෙවල් හදනවා...
ගුණපාල මහත්මයාත් මිනැසිලාට සමණල ගේ හදන්න උදවු කරේ සිනහ වෙමින්..

පසු සටහන:-
මෙම දැරිය සිරිත් වු පරිද්දෙන්ම සිය ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය සතුටෙන් සහ සාර්ථකව නිමා කොට ,  සිය අභිමතය පරිදි ශාක සබැඳිව ඉහලට ඉගෙන මේ දිනවල වල් කෝවක්කා ශාකය පිළිබදව අධ්‍යයනය කරන්නේ ආචාර්ය උපාධිය සදහාය.

ගුණපාල මහතා එක් සිකුරාදා දිනක පිටවිමේ පොත අත්සන් කලේ යලි  "සදුදා" එමට නොහැකි වෙදැයි සිනහ වෙමිනි.
ඔහු එදින නින්දේ දී ම මිය ගොස් තිබු අතර ඉරිදා දින අවසන් කටයුතු සිදු කරන ලදී.


Saturday, October 20, 2018

ඇත්ත කතාවක්

ඇත්ත කතාවක්


ඇත්ත කතාවක්
වල්අඹ ගහ ගාව රිළා හඩට රෙක්සියාගේ තර්ජනාත්මක බිරුම් හඩත් එකතු වූණාම පැත්තම දෙදරන්න ගත්තා.
එත් එක්කම සිරිපාලගේ අවලාදත් එක්ක රෙක්සියා නගුටේ අමුඩ ගහගෙන දිගු පිමි වලින් දුවනවා කාර්යාලයේ ජනේලයෙන් ගුණපාල මහත්තයාට පෙනුනා. සිරිපාලව බලු පැන්නීල්ලට යොමු කරන්න ඇත්තේ සුමනා ටිචර් . සුමනා ටිචර්ගේ පංතිය තිබ්බේ ශාලාව කෙලවරේ වුණත් ඇය කතා කරන එවා ඔය යස අපුරුවට ඇහෙන්නේ.

සිරිපාල පාසලේ පියුං මහත්තයා. එයා ඉතිං කරන දෙයකුත් නෑ, නොකරන දෙයකුත් නෑ.
දැන් ඕං උදැල්ලකුත් කිහිලි ගන්නාගෙන තෙක්ක යාය පැත්තට යමින් හිටියේ නොරොක් කර ගත්ත මුණෙන්.

"සුබ උදැසනක්"
හදිසියේම වගේ කාර්යාලයේ දොරකඩ පහල වුණ අමුත්තා නිසා ගුණපාල මහත්තයා කරමින් හිටි වැඩය නැවැත්තුවා .
අමුත්තා කතා කලේ ඉංග්‍රීසියෙන්.....
ඔහු තමාව හදුන්වා දු⁣න්නේ රංගන පෙරේරා කියලා."

ගුණපාල මහත්තයා සංවාදය සිංහලට හරව ගත්තේ, ඔහු තමන්ගේ ඉංග්‍රීසි භාෂා හැකියාව ගැන නිසැකවම දැන හිටිය නිසා.

"වාඩි වෙන්න මහත්තයෝ"
ගුණපාල මහත්මයා ආගන්තුකයාව පිරික්සමින් පුටුව පෙන්නුවා.

ආගන්තුකයා වයසින් අවුරුදු තිහක පමණ වුවෙක්. මනාව මදින ලද කලිසම සහ කමිසය වටිනා බව ගුණපාල මහත්මයාට හිතුණා. ඔහුගේ ටයි පින් එක රීදි වෙන්න ඕන........
තම ⁣පාසලේ වැඩි හරියක්ම හිටියේ එදිනෙදා වැඩ කරමින් දිවි ගෙවන දෙමාපියන් නිසා මේ දෙමාපියෙක් වෙන්න බෑරි බවයි ගුණපාල මහත්තයාගේ හිතට ආවේ.
ඒ වගේම සිය ඉහල නිලධාරින් සතුව මෙවැනි ආචාරශිලී බවක් නැතිබව සහ ඒ අය ගැන සිහිපත්විමෙන් ගුණපාල මහත්තයාගේ මුවගට මද හාසයකුත් නැගුණා.

"සර්, මං ආවේ මගේ දුවව මේ ඉස්කෝලේට දාගන්න පුළුවන් ද බලන්න.."

ආගන්තුකයා ගුණපාල මහත්තයාගේ චින්තාකුල සිත නිදහස් කරා.

" මාත් මේ ඉස්කෝලේම තමයි පහට වෙනකම් ඉගෙන ගත්තේ ශිෂ්‍යත්වේ පාස් වෙලා සෙන්ට්‍රල් ගියා"........
"දැන් RDA එකේ මධ්‍යම අධිවේගේ ප්‍රජේක්ට් ඉන්ජීනියර් කෙනෙක්.......

විනාඩි කිහිපයක කතා බහකින් අනතුරුව ආගන්තුකයා පාසල් කාර්යාලයෙන් බැහැර වුණේ කාර්යාලයේ මෙන්ම ගුණපාල මහත්මයාගේ හිත ඇතුලෙත් ප්‍රසන්න සුවදක් තවරමිනුයි.

ඉන්ටවල් එකට සීනුව ගහලා සිරිපාල ඔපිස් එකේ හොරගල් අහුලන්න ගන්නකොට ගුණපාල මහත්තයාට හිතුණේ
" මේ යකාට ණයක් ඉල්ල ගන්න වාගෙයි" කියලයි.

"සර්, ඔය ආපු මහත්තයලා ඉන්නේ අපේ ගෙවල් ගාව"

"ඉතිං"
ගුණපාල මහත්තයා ⁣ටීවී ප්‍රවෘත්ති බලන එකත් නවත්තලා අවුරුදු ගාණක් වෙනවා.

"දැන් ටෙලිවිෂන් වල ප්‍රවෘත්ති නෙමෙයි, ඕපාදූප දාන්නේ"

ගුණපාල මහත්තයා හාමිනේට කිව්වේ එහෙමයි.

"සර් ,..........
එයාලා හිටියේ කොළඹ , 
කොළඹ නෝනෙක්ව කසාද බැන්දේ "
කැම්පස් එකේදී යාළු වෙච්ච කෙනෙක්, මෙහෙන් කැමැති වුණේ නැහැ..
ඒ නෝනාලා අඩුකුලේ"

"සිරිපාල, මං කිව්වා නේද ඉන්ටවල් එකේදි ඔයා ඉන්න ඕනේ සෙල්ලම් මිදුලේ කියලා,
හා හරි.......
කතාව පස්සේ කියමු,
දැන් යමු සෙල්ලම් මිදුලට....."

ගුණපාල මහත්තයාත් කාර්යාලයෙන් එලියට ඇවිත් සෙල්ලම් මිදුල පැත්තට ගියා.
පැංචෝ, පැංචියෝ තමන්ට ලැබුණු විනාඩි විස්සේ විවේකය යහමින් විඳිමින් උන්නා.

දින ගණනක ඇවැමෙන් පැහැබර කාන්තාවක් ගුණපාල මහතා හමු විමට පැමිණියා.
ඒ රංගන මහතාගේ බිරිඳ.
හර්ෂි..........

"සර් දුවගේ අස්විම් සහතික ගෙනාවා.....අපි සතියකට කලින් කතා කරා මේ ගැන."

ඇය දෝතින්ම ලිපි ගොණුවක් පැවා.
ගුණපාල මහතා ටිකක් විපිළිසර වුණේ,
ඉගෙනුම ලැබු පාසල තීරයේ සටහන් ව තිබු පාසල දැකීමෙන්.
එය බස්නාහිර පළාතේ ප්‍රකට පාසලක්.
ඒ පාසලට සිය දරුවාව ඇතුලත් කර ගැනීමට දෙමාපියන්ගේ සිහිනයක්.

"හොඳයි, ගෙනත් තියෙනවද දරුවාගේ පංතියේ පොත් එහෙම........"

ඇය වහා පොත් ගොන්නක්ම දිගු කලා.
පොත තුල වු කිසිවක් ගුරුවරයාගේ නිරීක්ෂණයට හසුව නැති බවයි පෙණුනේ.
ඉදහිටකවත් ගුරුවරයාගේ පෑන් සලකුණු එහි සටහන්ව තිබුණේ නැහැ.

"හොදයි, එහෙමනම් අපි හෙට ඉදන් දරුවාව ඉස්කෝලේට ගෙමු.

⁣ඉතිරිය ඉදිරියට............