Pages

Monday, March 1, 2021

වයලා

 *** වයලා**


අඹ ගහේ එල්ලී උන් බස් රීම් එකට,
රේල් ඇනේකින්
රංජී අය්යා තලාගෙන තලාගෙන ගියා...



ටං ටං ටං සද්දෙ පාවරවැව ඉස්කෝලෙන් එලියට පැනලා තිස්ඹබේත් පහුකරාන
නීකිනියාව වැව්බන්ටෙකටම ගියා.
මග දෙපස සිරි අසිරිය බල බලා
ඉස්කෝලේ එන්න ගාටපු කොළු කෙල්ලො
තමන්ගේ ගමන ඉක්මන් කරේ,
ඊලග සද්දෙට කලින් නොගියොත් කළුබංඩා මහත්තයාගේ ගිනිසැර ඇස්බැල්මට මුලිච්චි වෙන හින්දයි.


"මොකද උඹ.......
පස්සට ඉර වැටෙනකන් බුදියා ගත්තේ"

අහද්දී
එක දවසක් සෝමයාගේ දෙපැරැන්දෙන්
ගඟක් ගලන්න ගත්තා.


පාවරවැව ඉස්කෝලේ තිබ්බේ නීකිනියාව වැවට උඩින්.
වැවයි ඉස්කෝලේයි මැද්දේ තිස්ඹබේ වෙල.
වෙල අද්දර පුරාන විහාරය.
පන්සලට ඉස්කෝලේ පෙනවා.
ගම් මණ්ඩියේ ඉදන් එන කොළු කෙල්ලෝ ඉස්කෝලේට එන්නේ වැව් බන්ටෙක දිගේ.
පාවරවැව ඉස්කෝලේ ලොකු ඉස්කෝලේ මහත්තයා ,
කළුබංඩා .......
ගං පලාත නම් ගම්පහ පැත්තේ ,
දැන් ඉස්කෝලේ ගුරු නිවාසේ තමන්ගේ නිවාසේ කරගෙන සුමනාවතී ඉස්කෝලේ හාමිනේයි, කෙල්ලෝ තුන් දෙනයිදෙක්කම ඉන්නේ .
ගරා වැටි තිබ්බ පාවරවැව ඉස්කෝලේට
හඳ පැයුවා වාගේ එළියක් ආවේ,
කළුබංඩා මහත්තයා ආවට පස්සේ ,
ගංගොඩේ කරක් ගහලා,
ඉස්කෝලේට නොඑන කොළු කෙල්ලියන්ගේ අප්පලා මොලාට හොද පදෙන් කියපු හින්දා දැන් ගංකරේ ඉස්කෝලේට නේන කොළු කෙල්ලෝ නැති ගානයි.
ඉස්කෝලේ වත්තේ වැට ගැහැව්වේ
ගමේ⁣ම කාණ්ඩේ එක්කාසු කරාන,
ඒ වැට තහනමත් එක්ක,
ඉබාගතේ කකා යමින් ,
ඉස්කෝලේ වත්තටත් ආපු හරක් රෑනට වෙන අතක් බලා ගන්ට උනා.
ලොකු මහත්තයාගේ නෝනට ලොකු ඉස්කෝලේ හාමිනේ කිව්වට උන්දැ ඉස්කෝලේ උගන්වන්නේ නෑ........

ලොකු මහත්තයාට උන්නේ කෙල්ලෝම තුන්දෙනෙක්..........
වයලා බඩ පිස්සී
හයේ පංතියට පාස් වුනේ මේ අවුරුද්දේ .......
සුමනාවතී හාමිනේ ගුරු නිවහනේ ඉදිරිපිට මැස්සක
සමන් පිච්ච වැලක් ඉන්දා තිබ්බා.
කොයිතරම් පැයිල්ලක උනත්
සමන්පිච්ච වැලට ඉස්මුරිතෙ හැදෙන්න
වතුර වක්කොරනවා.
වැතිනම් වක්කොරොනවා,
ලොකු ඉස්කෝලේ මහත්තයා
ලොකු ඉස්කෝලේ ඇත්තන්ටනේ
සැප සාත්තු නොඅඩුව ලැබුණු  හින්දා සමන්පිච්ච වැල සාරේට දළු ලාඑන්න වැඩි කලක් ගියේ නෑ.
ඕන් පහුණු දවසක කාගේ කාගේ හිනා මල් වත මත්තේ පිපුණේ,
වැල අග්ගිස්සේ කෝඩුකාර සමන්පිච්ච කැකුළු දැකලා..

වයලා ලං කරගෙන ලොකු හාමිනේ කටුකු⁣ටු ගැවා.
වයලා තම අප්පච්චිගෙන් ලැබුණු තරු කරාබු කුට්ටම හුරතල් කරා

"දැන් ඉතිං උඹ ඉස්සර වාගේ ගස් බඩගානවා නෙවෙයි,
ඔය වස්තර ඇතුල පරෙස්සම් කර ගනින්,
දළදා කරඩුව වාගේ.....

පංසලේ මල් වට්ටිය වාගේ ඇවිත් උන්නු නෑ බබලතීයන්ගේ දැනමුතුකම් වලට කන් දෙන්න වයලා මාරු වුණා.
එදා රෑ දෙසොයුරියන් මැද්දැවේ වයලා නින්දට ගියේ කන් දෙකම පිරෙන්නැහේ ලැබුණු දැනමුතු කන්දරාව එක්ක.
එව්වට වැඩිය වයලාගේ හිත ගත්තේ නම්
සයිබෝඩ් එක උඩයි ඇතුලෙයි බ්‍රවුන් පේපර් වැසුම් ඇතුලේ තිබ්බ ප්‍රසාදයි.

ඉස්කෝලේ විද්‍යාව උගන්වන්නේ නාමරත්න මහත්තයා ,
නාමරත්න මහත්තයා එන්නේ බියුක් බයිසිකල් එක්කින්,
අල්ලාපු ගමේ ඉදන්..
කන ගාව සයිඩ් බන්ස් උඩු රවුලත් එක්ක කට දෙපැත්තෙන් එකතු වෙලා තිබ්බා....
නාමරත්න මහත්තයා ඇන්දේ බැල්බොටම්.
නාමරත්න මහත්තයා පංතියට ආවේ පංතියම මහ සැර සුවදකින් පුරවාන.
උගන්වද්දී ඔය සුවද වැඩිපුරම
හමා ගියේ ගෑණු ළමයින් ඉන්න පැත්තේ .

එකපාරටම වයලාගේ කන ගාව කරකුණු හීතල හුල පාරට ,
වයලාගේ පටි සෙරෙප්පු යට ඉදන්ම හීතල වුණා.

"මොකැයි මේ නාමරත්න මහත්තයාට වෙලා තියෙන්නේ ,
කනට පුගන්නේ....."
වයලා හැරි බලද්දී ඇස් පුංචි කර හිනාවක් දාපු නාමරත්න මහත්තයා වම් පැත්තේ උන්නු කුසුමලතා ගාවට මාරු වුණා.
ඇස් යට්න් බලාපුවාම නාමරත්න සර්
කුසුමලතාගේ කිහිල්ලට අනිනවා පෙනුනට
කුසුමලතා ගැස්සුනේ නෑ.

සිකුරාදා  නාමලේඛන පොත් ගන්න ස්ටාප් කාමරේට වයලා විතරයි ගියේ,
පංති නායිකාවන්ට ඉස්කෝලේ තනියම යන්න අවසර තිබ්බා ,
අනෙක වයලා ලොකු මහත්තයාගේ පොඩි දුවනේ.....

නාමරත්න මහත්තයා උනුවතුර බෝතලේකින් තේ වතුර,
කෝප්පයකට වක්කරමින් හිටියේ,

"අප්පේ අපේ ලොකු මහත්තයාගේ චුටි මැණිකගේ හැඩ,
මං මේ බලාන හිටියේ අර ජංගී කොට ඇදගෙන දුවපි ඇට්ටිබි කෙල්ල හැඩවෙච්චි හැඩවිල්ල..........
මට දැනුත් එහෙම බලන්න ආසයි කෙල්ලේ..."

වයලාගේ කන් ඇතුලට මේ රිංගපු වචන හෝ ගා දෝංකාර දෙන්න ගත්තා.
වයලා තොල් වලට දිව ගෙනිච්චේ
එව්වා හරි ඉක්මනට වේලි ගිය හින්දා .

"මෙහේ එනවකෝ ටිකක්,"

ස්ටාප් කාමරේ සන්ලයිට් මේසේ උඩින් ආපු හිනි අතකින් වයලාගේ අත කිටි කිටියේ අල්ල ගත්තා ,
අනෙක් අත පංතිනායිකා පදක්කම සාවියේ හක්කලන් කරන්න පටන් ගත්තා

වයලාගේ කනට එදා අම්මා, නැන්දා, පුංචිලා කියපු වචන පෙරහැරේ එන්න පටන් ගත්තේ ,
හිත ඇතුලේ දඩ බඩ ගාලා ගැහුන බෙර තාලේට,

නිදහස් අතෙන් උනුවතුර බෝතලේ අරන්
තපස්  ගාලා උනු තේ වලින්,
නාමරත්න මහත්තයාව නැව්වේ
වයලා⁣ නෙමෙයි,
අම්මා, නැන්දා පුංචිලා......

"අම්මේහ් ......."
පිලිස්සුම් හඩකින් නාමරත්න මහත්තයා වයලාව අතඇරියා....
වයලා කිරිල්ලියක් වුණා.
ඒත් වැහැව්වේ පංතියේ නෙමෙයි.
ගුරු නිවාසේ දෙපියන් දොර දඩාස් ගා ඇරගෙන
හති හලමින් ⁣රිංගපු වයලා දැකපු
ඉස්කෝලේ හාමිනේගේ ඇස් උඩ ගියා.
මොකෝ යකෝ
මේ මහසෝනා දැක්කා වගේ මේ උදේ....

"ආ...ම්....හ්..
නෑ.....
අම්මේ......
මං මේ භුගෝලේ පොත ගෙනිහින් නෑ..."

"වලාමේ කට කැඩෙනක කියනවා නේද?
රාත්තිරියේ ඔය අඩුම කුඩුම සුජානං කරගන්ටෙයි කියලා...."

කුස්සියට රිංගා ගත් වයලා,
පොල් කටු දෙකක්ම කොත ගහලා ගත්තු වතුර වලින් බඩේ ගින්න නිවා ගත්තා,
ඒ වෙද්දී හිතේ ගින්දර යංත නිමෙන්න පටන් අරන්,

"වයලෝ, වයලෝ
අන්න අර කාන්ඩේ දුවන්නේ මොකදැයි බලාපං......."

කළු බංඩා මහත්තයා පෙරටු කරගත්
ගුරු මණ්ඩලයේ මහත්තුරු ටිකයි
වයලාගේ අක්කලාගේ පංතියේ අය්යලා ටිකයි රෑනට
පාර පැත්තට දුවනවා.

..........................
නාමරත්න මහත්තයා ,
උදේ තේ බොන්ඩ යද්දී කැරකිල්ලක් අල්ලලා වැටිලා,
ඇගපත පුරාම තේ.....
ඉතිං මං ගෙදර ගිහින් රෙදි මාරු කරගෙන
එන්ඩ යැව්වා.....
මඟදි කබරයා
අර තනියා
ඒකා මේ දවස්වල ගං මණ්ඩියට ඇවිල්ලාලු.......
මහ නුගේ ගාවදී නාමරත්න මහත්තයාගේ කට උඩ.......
කරුමේ තමයි.......
බයිසිකලේ කුඩු පට්ටම්

වයලාගේ ඇස් වලට කඳුලක් ආවට ඒ දුකකට නෙමෙයි.
පපුව පිරෙන්න හුස්මක් ගත්තු වයලා
අත්ගොබේ පිරි මැද්දා......
...............නිමි.....................



























Thursday, November 12, 2020

හුඟක් ඉස්සර

 නිවාඩුව එනකම් ඇඟිලි ගැන්නේ,

නිවාඩුවට ලබුනෝරු යන්න ලැබෙන හින්දයි.
ලබුනෝරුව තමා අපේ ගම.
ගමට යන ඒක ඉතිං ලොකු අලංකලන්චියක්.
උදේ එකේ කෝච්චියට බටුවත්තෙන් නඟින්න ඕන.
එකේ රාගම ස්ටේෂන් එකෙන් බහිනවා.
කොළඹ ඉදන් මඩකලපුව සහ තිරිකුණාමලේ යන උදේදේවිය ගැන යකඩ කටින් කියනකොට අපි එයාව පිලිගන්න ලැස්ති වෙනවා.
තාත්තට වරන්ට් තිබ්බේ තුන්වැනි පංතියේ .
වාසනාව තිබ්බොත් මල්ලීටයි මටයි ජනේලි අයින් ලැබෙනවා.
අපි දෙන්නාව දාලා තාත්තා අන්තරස්දාන වෙනවා.
එකට මොකද,
මඟ අපිව පහුකරන දේවල් කොච්චරක්ද ?
ගල්ගේ ඇතුලේදී අපි දෙන්නම තරගෙට හු කිව්වා........
ඔය වඩේයි කාරයෝ,
පැලපී කාරයෝ ගියාට අපිට මොකද?
පොල්ගහවෙලින් පස්සේ ලයිට් කණු වෙනුවට සිග්නල් අත් තිබ්බේ .
මහවදී කෝච්චිය නවත්තපුවාම තාත්තා ප්‍රාදුර්භූත වෙනවා...
මහව ඉස්ටේසං කැන්ටිමේ මාළුපාන්වල රහ..........
එයිට හපන් කිරි තේ එක....
පුදුම විජ්ජාව තමයි
කෝච්චිය ආපු පැත්තටම යන ඒක.
කෝ කවුරුත් හිටියේ නෑ
ඒ මොකක්ද වුණේ කියලා දෙන්න නම්
කවුරුත් හිටියායැ.
කැකිරාවේ ඉස්ටේසමේ කාකිමාමාට තාත්තා ටිකැට් කෑලි දුන්නා.
අමුතු වහ කුයිල මැලතියන්වල.
කුචිබුචි කියන ගේ කුරුල්ලෝ හැම තැනම.
ඉස්ටේසම ඉස්සරහ කඩ පේළියේ එක කඩයයි ඇරලා තිබ්බේ .
කඩේ ඉස්සරහ කුඩුවක දඬු ලේනෙක් එල්ලීගෙන බලාන උන්නා .
වතුර ජෝගුවෙන් විදුරුවට දාගත්තු වතුර
බොන්න ටිකක් අමාරුයි .
කියුල.....
ස්ටේෂන් එකේ ඉදන් අනුරාධපුර දඹුල්ල පාරට හැතැප්ප කාලයි.
පේන දුර.....
පයින් ගියාම විනාඩි විස්සයි.
එතන ඉදන් පැයක් විතර බලාන ඉන්න කොට කැකිරා බස් එනවා..
ඊයා........
මට බස් දකිනකොටම වමනේ යනවා.
මොනව කරන්නද වමනේ දදා යන්න එපැයි.
කැකිරාවේ බස් නැවතුම් පොලේ කොනක
"පව්කාරමඩුව"
එ් මඩුවේ සිමෙන්ති බංකුවල හිඟන්නෝ බුදිය හිටියා.
අපිට බස්සේක තියෙන්නේ දෙකට....
බස් එක එනකම් අපිත් පව්කාරමඩුවේ ඉන්දවලා තාත්තා අතුරුදහන් .........
ගොඩාක් වේලාවට කට්ටමුරිච්චාන බස් එක කැඩෙනවා
එහෙම වුණාම ගෙලෙන්බිදුණුවැව,
කහටගස්දිගිලිය බස් සරණ ගච්ජාමි ......
බස් එකේදී මට ලොකු වැඩක් තියෙනවා .
පුළුවන් තර වමනේ දාන ඒක....
එතකොට මගේ පෙනුම
හුඹහෙන් ඇඳගත් ගොයා වගෙයිලු...
පව් අසරණ මම....

මුරියාකඩවල මෛත්‍රී විද්‍යාලය පෙන දුරින් බස් එක ජරස් ගාලා නවතින කොට
කඩිමුඩියේ එලියට බැහැලා වමනේ පාරක් දාලා ඇඟ හැල්ලු කර ගන්නවා.
අම්මෝ දැනෙන සනීපේ.
දැන් තියෙන්නේ
ඉස්සරහ ඩැනී මුදලාලිගේ කඩේට ගිහින් තේ බොන්න,
එකේ තේ හදන්න හිටියේ බළල් ඇස් තියෙන සුට්ට කෙල්ලෙක් ...
රාණි.....
රාණි දිහා ,
රාණිගේ බළල් ඇස් දිහා බැලුවේ පුදුමයෙන්..
අපේ ඉස්කෝලේ නම් බළල්ඇසියෝ නෑ..
තේ බොන්න ගල් බනිස්, හුළං විස්කෝතු තමයි හොඳ.......
ඉස්කෝලේ ගාව ඉදන් ලබුනෝරු පාරට යනකම්,
ගෙවල් නෑ.....
හැතැම්ප තුන පයින් .....
මග දිගට හම්බ වෙන බෝක්කු ,
එරමිණියා ගාල් ගනන් කරන එක තමයි යනෙන කාන්සිය මකන්නේ ......
ගිනි පිඹින ඉර අහසට වෙලා
පොළවට රැව්වා......
පාර අයිනේ තියෙන මහ ගස් ඒ රැවුම් ගනන් ගත්තේ නෑ....
රඹැව හම්බ වෙන්න හැතැම්මක් විතර යන්න ඕන....
පිදුරු හෙවිල්ලාපු ගෙවල් දෙක තුනක ඉස්සර වල ගොඩ ගොඩවල්.....
බුලත් කහට හිනා කටින් ඒ ගෙවල් ඉස්සරහ වල ඉදි කරමින් දෙන්නා දෙමහල්ලෝ උන්නා.......
අපේ වයසේ කොළු කෙල්ලෝ ජංගී කොට ඇදගෙන එක එක සෙල්ලම් .....
තව ටිකකින් උන්ට සමවෙන හිත නිසා
මල්ලීයි මායි මුණෙන් මුන බලාන
හිනා වුණා......
හන්දියේ කඩේ ගාවදි මරදන්කඩවල ඉදන් එන පාර මුරියාකඩවල පාරට හේත්තු වෙනවා......
ඉහලාඹතලේ වෙල් යාය එතන ඉදන් පටන් ගන්නේ ......

ආනන්ද අය්යාගේ කඩේ ගාවදී අපි දෙන්නා දුවන්න පටන් ගන්නවා.....
මල්ලීට මට වඩා හය්යෙන් දුවන්න පුළුවන් .....
මං කොච්චර වේගේ වැඩි කරත් ඌ තමයි ඉදිකඩුල්ලේ හරස් පොල්ලෙන් මුලින්ම පනින්නේ.
ඉදිකඩුල්ල සීයා හදපු එකක්
පිටලෑලි දෙකක් වෑයෙන් ගාලා හිල් තුනක් විදලා, හොද ඇද නැති හල්මිල්ල ලී තුනක්
හරහට දාපුවාම ගුණා සීයාගේ හරක් හැතිකරේට වත්තට එන්න බෑ....
ඒ වුණාට ඉතිං උන්දැගේ වැස්සියන්ගේ කිරි, මුදෝපු කිරි , දුං තෙල් එහෙම නම්
ජාති.......

මැලතියන් නාවපු ආච්චිලාගේ ගෙයි බිච්ච ,
කුඹුක් හුනෙන් සුදු කල්ලා තිබ්බේ .
ඉස්සරහ වටපිල....
බිම රටාවට ගොම ගාලා....
ගේ කුරුල්ලෝ වහලේ පිදුරු ඇද ඇද සෙල්ලම් කරනවා...
ගේ ඉස්සර තඩි වද මල් ගහේ තුය්යෝ පැණි බොන්න ඇවිත්.
හැම පැත්තෙන්ම රැහැය්යන්ගේ බ්රැඩි හඩ දෝකාර දුන්නා.

අවුරුදු නිවාඩුවේ අපි කාටත් සෙල්ලම් ගොඩයි.
රන්ජා, සනතා, සිල්ලරයා, උපාලි, මැණිකේ,
කිරිමැණිකේ, අපේ මල්ලී
ඔක්කොම එකතු වුනේ අවුරුදු උත්සවයක් දාන්න....
රන්ජාගේ ඇස් බැඳලා,
අලියට ඇහැ තියන්න.....
අලි බෝඩ් එක ඉස්සරහ..
උපාලියා සරම උස්සාන පුක ඇද පාගෙන...
රන්ජා උපාලියාගේ පුකේ හුණුකුර ගෙනියනවා.....
හිනා බෝම්බ පුපුරද්දී.....
රන්ජා ඇස් වහපු චීත්තේ ගැලෙව්වා
චියීයා.....
වලත්තයෝ #$& ....
රන්ජා ගෙදරම දිව්වා......


Saturday, July 18, 2020

ඉරණම

මා මගේ පර්යේෂණාගාරයට ගියෙමි. අපේ නිවසට පසුපස වු කාණුවට, උඩ වත්තේ ජලය එක්විමේදී ඒ වත්ත සේදීම නිසා ඇති වු ගුහාවක් බඳු කොටස මගේ පර්යේෂණාගාරයයි. තාත්තාගේ අත වැදිම නිසා බිදි ගිය චිවිනි ලාම්පුවේ කර,ඇණ ටිකක්, රේමන් මාමාගේ ගොනාගේ ගලවා ඉවත් කල ලාඩම් කුට්ටමක් මාගේ පර්යේෂණාගාර උපකරණයි.
මටත් අවශ්‍ය වුයේ අහස් විමනක් සෑදීමටයි.
මේ තියෙන කෑලි බෑලි වලින් ඒ සඳහා ප්‍රමණවත් නැති බව නොතෙරේන්නට මං පොඩි බබෙක්යැ........
ස්කයි ලැබය පතිත වන්නේ ඉන්දියන් සාගරය ආසන්න ප්‍රදේශයකටයි......
හරි එහෙනම් ඒ අපේ ගේ ඉස්සරහ ඇති මෝලේ වත්තට වැටුණොත්!......
එහෙනම් වැඩේ හරි...

මේ මෝල වත්ත යනු පෙර කොහුබත් මෝලක් පිහිටි, නමුත් දැන් පාළුවට ගිය ඉඩමකි.
එහි තැන් තැන්වල පොල්ගස් කිහිපයකි. ලොකු කැඩුණු ටැංකියක්ද කුඩා නිවුන් ටැංකියක් ද ඇත්තේ එහි පහල කොටසේය.
එහි වු පොල් ලෙලි වල අපි කාගේ කාගේත් මත්ස්‍ය කර්මාන්තයට පුර්ව කුසලතා ලබා දුන් තැනයි.
එහෙත් එයට මේරි අක්කාත්, ජොසපිං නැන්දාත් අකමැති වුයේ ඔවුන්ගේ පල් විමට දමා තිබු පොල් අතු මාළු ඇල්ලීමට දඟලන අප අතින් කැඩෙන නිසාය.
මා මුහුණ සේදීමට නාන ලිදට යන්නේ ස්කයි ලැබ් එකේ වැටුණු කොටස් හිමිකර ගැන්මේ බලාපොරොත්තුවෙනි...........
එහෙත් එය කිසි කලක ඉටු නොවුණකි.
ඒ පර්යේෂකයා මිය ගිියේය.
නැතහොත් මරා දැමිණි.
මිනිමරුවන් හෝ මියගිය ආකාරය ගැන කිසිවෙක් විමසුවේ නැත..........
ඒ ස්කයි ලැබ් අහස් විමන මිහිතලයට පතිත විමට නියමිත කාලයයි. සන්ධ්‍යා පුවත් කියවන රම්‍යා වනිගසේකර එය පතිත විමට නියමිත ඉන්දීයන් සාගරය ආශ්‍රීත ප්‍රදේශයකට බව කියනු ඇසිණි.
ලැබ් එකේ වැටුණු කොටස් හිමිකර ගැන්මේ බලාපොරොත්තුවෙනි...........
එහෙත් එය කිසි කලක ඉටු නොවුණකි.
ඒ පර්යේෂකයා මිය ගිියේය.
නැතහොත් මරා දැමිණි.
මිනිමරුවන් හෝ මියගිය ආකාරය ගැන කිසිවෙක් විමසුවේ නැත..........